Marakayaxe2x80x99s Femme Fatale (Indy)

Dochter van Marakayaxe2x80x99s Cassanova & Montana et Labora

Toen aan mijn baasje gevraagd werd iets over mij te schrijven

Was een ding zeker, ze zou bescheiden blijven

Ze zou vertellen, dat ik werd geboren

Nog geen twee weken nadat we Ada hadden verloren

Mijn baasjes bleven achter, totaal verslagen

Nee, dat waren beslist geen leuke dagen

En ze hadden geen makkelijke klus om te klaren

Het was, dat xe2x80x9cwijxe2x80x9d puppies op komst waren

Maar op een woensdagochtend vond moeder het hoog tijd

En waren wij vijven al snel een feit

Ik lag in stuit, dus moest ze lang wachten

Maar vanaf toen was ik steeds in haar gedachten

Een wit kruis, mijn lange lichaam en gitzwart lijf

Ja ik wist al snel: Ik blijf!

Alles ging prima tot we waren vier weken

Toen zouden er opnieuw harten breken

We werden heel ziek en hebben verloren

Mijn twee broers en mijn zusje, niet leuk om te horen

Samen met broer Parel ging de tijd al spelend voorbij

Na dertien weken was het zover, naar zijn nieuwe baasjes ging hij

Mijn naam is Indy, en ik mocht bij mijn familie in Heemskerk blijven

Bij mijn pa en ma, dat moest ik ook schrijven

Mijn eerste rondjes op de renbaan waren veelbelovend

Mijn herstel van een rugblessure kort daarna tijdrovend

Ik zal u besparen de pijn die ik had

Geloof me dat was ik na een tijd goed zat

Maar het liep goed af, en voor de winter mocht ik nog eens rond

U begrijpt dat ik dat heerlijk vond

Toen kwam de rust en kon ik lekker dromen

Over dat mooie seizoen dat nog zou komen

Op 30 juni kon mijn loopbaan beginnen

Ik zou meteen de Holland Cup winnen

En ik deed iets wat mijn broer eerder al kon

Het was dat ik drie keer de B klasse won

Mijn baasje twijfelde of ze het wel moest wagen

Zij had eerder gezegd xe2x80x9cnooit van mijn levensdagenxe2x80x9d

Maar op het NK mocht ik het toch voor de vierde keer proberen

Voor het eerst in de A, ik moest nog zoveel leren

Ik had me niet speciaal voorbereid

Maar ach, dat is maar een kleinigheid

Want ik had plezier, en ging als een speer

Dat deed ik elke rit, steeds weer

Mijn baasjes hadden het echt nooit verwacht

Ze hadden er zelfs nooit aan gedacht

Ik deed echter gewoon wat ik moest doen

En werd zo Nederlands Kampioen!

En tja, dat ik de grote favoriete kon verslaan

Dat heb ik natuurlijk met veel plezier gedaan

Bedanken wil ik graag al die mensen

Die ons gaven zoveel steun en gelukswensen

Niet zij met de eeuwige kritiek

Want hen die geef ik dit repliek:

Ik hoop dat het ooit eens zo zal kunnen

Zonder mensen, die een ander niets gunnen

In het bijzonder bedank ik hij die meereed

Hij die mij opving en al zoveel meer voor ons deed

Ook hij die mijn baasje weer zette aan het denken

Niet wetende wat hij ons later zou schenken

Natuurlijk, ik kan best leuk lopen

Nog heel vaak, dat mag ik hopen

Maar eigenlijk ben ik gewoon heel lief

En ben ik thuis een echte hartendief

Gewoon een whippet die veel liefde heeft

En dat graag aan haar baasjes geeft

U begrijpt ik ben voor mijn baasjes heel speciaal

Maar zeg nu zelf, dat zijn wij whippets toch allemaal?